امام خمینی (ره):‌ اگر روزی اسرا برگشتند و من نبودم، سلام مرا به آنها برسانید و بگویید خمینی در فکرتان بود.

image7544

۳۱ شهریور ۱۳۵۹ برابر با ۲۲ سپتامیر ۱۹۸۰ کشور عراق جنگی را با ایران آغاز کرد که در فرهنگ ما با نام های “دفاع مقدس”، جنگ تحملی” و “جنگ هشت ساله” و در نزد اعراب با نام های “قادسیه صدام” و “جنگ اول خلیج” شناخته می شود که طولانی ترین نبرد کلاسیک در قرن بیستم و دومین جنگ طولانی این قرن پس از جنگ ویتنام بود و سرانجام بعد از حدود هشت سال در در مرداد ۱۳۶۷ با قبول آتش‌بس از سوی دو طرف و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و حدود هزار و ۲۰۰ میلیارد دلار خسارات به دو کشور؛ این جنگ پایان یافت.

در پایان این جنگ هشت ساله حدود ۴۰ هزار رزمنده ایرانی به اسارت نیروهای عراقی درآمدند و همچنین ۷۰ هزار اسیر عراقی نیز در اختیار ایران بود که کار مبادله اسرا تا اسفند ۱۳۸۱ به طول انجامید.

بعد از دو سال از آتش بس، مبادله اسیران جنگی میان ایران و عراق، در تاریخ ۲۶مرداد ۱۳۶۹ آغاز شد و ستاد رسیدگی به امور آزادگان به تبادل اسرا پرداخت و با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه ها تبادل حدود ۴۰ هزار آزاده را با مقامات عراقی آغاز کرد و اسیران دوران مقاومت و از خودگذشتگی توانستند پای در خاک پاک میهن نهادند و آزادگان سرافرازی شدند که امروز پس از گذشته ۲۳ سال، لحظه لحظه زندگی آنان الگوی نسل جوان کشور است.

۲۶ مرداد ۱۳۶۹ کشورمان شاهد حضور دلاورمردانی از جنس غرور و افتخار بود که پس از سال‌ ها اسارت در اردوگاه ها و زندان های مخوف رژیم بعثی صدام، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود می ‌گذاشتند. این روز یکی از خاطره‌انگیز‌ترین روزهای تاریخ انقلاب اسلامی است که شاهد حضور و آزادی مردانی بود که در راه عهد و پیمانی که با خدا بسته بودند، مجاهدت و استقامت ورزیدند و آنها توانستند در سال‌های زجر و شکنجه، با وجود درد و بیماری جسمی، روح و روان خود را حفظ کنند و تقوا و مردانگی خود را مضاعف نمایند تا در بازگشت به ایران اسلامی در صحنه‌های مختلف اجتماعی، سرمشق و نمونه‌ای برای صلابت و استقامت مردان و زنان ایران اسلامی باشند.

سیم های خاردار، میدان های مین و ارتفاعات صعب العبور در بانه و مریوان، دریاچه نمک، خرمشهر، آبادان، شلمچه، نفت شهر، جزایر مجنون، سه راه جفیر، نهر جاسم، سوسنگرد، دهلاویه، بستان، تنگه چزابه، مهران، دهلران و هویزه واژه های آشنایی هستند که زمانی بهترین و خالص ترین انسان ها با آن ها زندگی می کردند. آنها که فارغ از دنیا در جبهه های جنوب و غرب، در سنگرها، آرپی چی به دست و بی سیم بر دوش بر روی سیم های خاردار و میدان های مین لغزیدند، شهادت آرزویشان بود، جانبازی را می آموختند و طعم تلخ اسارت را تجربه کردند. با ایمان راسخ خود در برابر همه فشارها و شکنجه های جسمی و روحی دشمن پایداری کرده و روابط اجتماعی در اردوگاه را بر پایه اخلاق بنا نهاده و از آزار مزدوران بعثی، هراسی به دل راه ندادند.

آزادگان در طول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، پیام آوران انقلاب بودند و غریبانه و مظلومانه در میان کینه توزی دشمنان و تلخ کامی دوران اسارت، صدای آزادی و استقلال وطن را سر دادند و در راه استقرار و تداوم نظام جمهوری اسلامی ایران تا پای جان ایستادند.

این غیور مردان همان طور که در عرصه میدان جنگ دلیرانه از کیان خود دفاع کردند، در هنگامه اسارت نیز صبورانه مقاومت ورزیدند. آن چه در اردوگاه های رژیم بعث عراق بر اسیران سرفراز ایران گذشت و صبر و استقامت مظلومانه که مبتنی بر آموزه های اسلامی بود، جلوه عظیمی از دستاوردهای انقلاب اسلامی در تثبیت ارزش های متعالی دینی و ملی در میان جوانان و نمادی از درک و شعور ملتی بپا خاسته دربرابر تجاوز و استکبار.

همه دوران اسارت و لحظه لحظه آن، سرشار از خاطرات و هر کدام سند افتخار دوران دفاع مقدس است. حال که این اسوه های صبر و استقامت در میان ما هستند، بیایید به آنان عشق بورزیم و صبوری آنان را ارج نهیم. سخن گفتن از انسان ‌هایی که شخصیتی با ابعاد گسترده‌ و متنوعی دارند، مشکل است، به ویژه افرادی که بر اثر اخلاص در نیت و عمل، بخش پنهان زندگی ‌شان بسیار گسترده‌تر از ظاهر آن است.

رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار با هزاران تن از اقشار مختلف مردم در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۷۷ در بخشی از سخنان خود که به مناسبت سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامى ایراد شد، فرمودند: “ایستادگى و مقاومت آزادگان سرافراز ما در طول سال هاى سخت اسارت، ملت ایران را روسفید و سربلند کرد و ما بازگشت پیروزمندانه آنان به میهن اسلامى را حادثه‏اى مى ‏دانیم که دست قدرت الهى آن را رقم زد. بنابراین یکایک ملت ایران باید این خاطره و خاطرات شبیه آن را زنده نگهدارند و آن ها را قدر بدانند.”

فراموش نکنیم با اخلاص ‏ترین و ارزشمندترین فرزندان یک ملت، کسانى هستند که در مواقع سختى، ایثار کرده و از آبروى کشور، استقلال و هویت ملى خویش دفاع مى‏ کنند و این ها در ایران اسلامى، همان جوانان فداکارى هستند که با ایستادگى در مقابل دشمن، براى ملت خود افتخار و سربلندى به ارمغان آوردند. هر کشور و ملتى که چنین جوانانى داشته باشد، کشور و ملتى سرافراز خواهد بود؛زیرا هیچ قدرت جهانى نمى ‏تواند به او زور بگوید و یا سرنوشت او را به دست گیرد.

مصطفی میرزاباقری برزی

منبع: دانا

انتهای پیام/