به گزارش پایگاه اطلاع رسانی هرمزپرس؛ به نقل از بشاگرد نیوز، حقوق شهروندی یکی از ملزومات لازم برای هر جامعه‌ای است تا مردم آن بتوانند در سایه آرامش به‌صورت عادلانه از امکانات کشور خود بهره برند.

شهرستان بشاگرد در شرقی‌ترین نقطه استان هرمزگان واقع‌شده است که حقوق شهروندی در این منطقه حتی در حد شعار هم وجود ندارد.

منطقه وسیع بشاگرد به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین شهرستان‌های استان هرمزگان، از کم برخوردارترین نقاط کشور در زمینه زیرساختی و رفاهی است.

پراکندگی و لزوم آن برای حفظ امنیت

وجود بیش از ۲۴۰ روستای پراکنده در این منطقه وسیع باعث حفظ امنیت کامل شهرستان‌های اطراف و کشور شده است.

روستانشینان بشاگردی علاوه بر رنج زندگی در سخت‌ترین شرایط، درد بی‌توجهی مسئولانی را هم تحمل می‌کنند که فراموش کرده‌اند، بخش عظیمی از این امنیت موجود در بین مردم و واحدهای صنعتی فعال در سطح استان یا کشور مدیون حضور همین مردم است.

برخی از مسئولان با نام بردن از پراکندگی این روستاها به‌عنوان بهانه‌ای برای عدم ارائه امکانات لازم به آن‌ها از زیر بار مسئولیت شانه خالی می‌کنند اما جای سؤال است که چرا با وجود آگاهی به این مشکل سعی در سوق دادن مردم به سمت یکجانشینی ندارند.

روستایی که حتی از یک تابلو برای معرفی خود ندارد

روستای «ناشکی» بخش گوهران بشاگرد با فاصله حدود ۷۰ کیلومتری از مرکز  این شهرستان یکی از قدیمی‌ترین روستاهای این منطقه بوده که ۷۰خانواده آن به دلیل عدم وجود امکانات اولیه زندگی، تن به مهاجرت داده‌اند.

مردم روستای ناشکی زیر سایه حقوق شهروندی و عدالت حتی از یک تابلو که معرف روستایشان باشد هم بی‌بهره‌اند.

مسیر صعب‌العبور این روستا و روستاهای اطراف آن‌که کم هم نیستند نشان می‌دهد هنوز مسئولی به این منطقه سرکشی نکرده و وقتی از مردم روستا نام مسئولانشان را می‌پرسی اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند.

ناشکی حتی فاقد یک منبع آب

یکی از زنان خانه‌دار روستا از اوضاع نامناسب آب و نبود منبع ذخیره آن شکایت می‌کرده و اظهار می‌کند: به دلیل نبود منبع جهت ذخیره و ضدعفونی کردن، آب روستا بسیار ناسالم و خطرناک است.

این منطقه کوهستانی منابع بی‌نظیری از آب دارد اما مردم  ناشکی آن‌چنان فراموش‌شده‌اند که حتی منبعی برای ذخیره آب   در آن احداث نشده و انواع حیوانات سمی به‌خصوص مار از چشمه ولوله‌ها بیرون کشیده می‌شوند.

یکی دیگر از بانوان روستا از خرابی کنتور برقش و ۱۲ ماه زندگی بدون برق سخن گفته و اظهار می‌کند: ماه‌هاست که برق روستا مشکل دارد و اکثر وسیله‌های برقی‌مان مانند یخچال که به‌سختی در این وضعیت تهیه‌کرده بودیم براثر نوسانات برق سوخته است و باوجود مراجعات مکرر به اداره مربوطه هیچ‌کس به دادمان نمی‌رسد.

«حسینیه» تنها بنا با مصالح ساختمانی در روستا

تنها ساختمان با مصالح بنایی در روستا حسینیه‌ای است که با کمک‌های مردمی به عشق سالار شهیدان ساخته‌شده است و دیگر چیزی جز «کپر» در روستا به چشم نمی‌خورد.

آمار کپرهای موجود در روستای ناشکی و ناشکی هایی که هنوز در بشاگرد وجود دارند اما در سانسور شدید خبری قرارگرفته‌اند نشان از خط بطلانی بر سیاست دولت‌هایی دارد که شعار کپر زدایشان گوش ملت را کر کرده است.

کپر نماد محرومیت

عده‌ای می‌گویند کپر نماد بشاگرد است، بهتر است بگوییم که کپر نماد فراموش‌شدگانی است که در عصر فنّاوری هنوز مجبورند از شاخ و برگ درختان برای خود آلونکی بسازند تا شاید عده ای سود جود با نسبت دادن کپر به بشاگرد بهانه‌ای برای خدمت نکردنشان داشته باشند.

مردم روستا به شهیدشان می‌نازند و می‌گویند: هیچ مسئولی به ما سر نمی‌زند و حتی  بارها گفتیم برای شهیدمان سایه بان و مقبره‌ای بسازند اما انجام نشد.

تا درد سرد استخوان سوز زمستان‌های بشاگرد را نچشیده باشی نمی‌توانی حال کپرنشینی در زیر برف و باران را تجربه کنی که از هر سوی آن سوز سرد آرامش را از شما می‌گیرد.

بارش برف بر درد این مردم اضافه کرده است

در ناشکی حتی زمستان‌ها برایشان ناعادلانه است و حجم بارش برف در بشاگرد که معمولاً به‌ندرت پیش می‌آید امان را از ساکنان این منطقه گرفته است.

دوشنبه اخلاصی دیگر ساکن روستای ناشکی که به علت افتادن از درخت نخل و آسیب دیدن کمر، راه رفتن برایش دشوار شده بود از جرم نکرده خود که همان زندگی در ناشکی بود می‌گوید.

وی عنوان کرد: مگر گناه ما چیست که حتی یک‌خانه یا منبع آب نداریم؟چرا کسی به داد ما نمی‌رسد.

اخلاصی اظهار کرد: تنها درآمدش مستمری ماهانه یارانه و کمیته امداد به همراه چند عدد گوسفندش است که با سرمای زمستان تلف می‌شوند و روی آن‌ها هم نمی‌شود حساب کرد.

او می‌گوید: دولت باید نگاهش از کلان‌شهرها بردارد و به روستاهای دورافتاده و کمتر توسعه‌یافته هم توجه کند .

عدالت آموزشی از کلان‌شهرها تا لابه‌لای کوه‌های بشاگرد!

در ناشکی حتی تحصیل شکل متفاوتی دارد؛ زنان روستایی به خاطر فرستادن فرزندانشان به مدرسه دست به  بیل و کلنگ شده‌اند و مسیر خطرناک روی کوه را برای عبور سرویس مدرسه‌شان که یک عدد «سایپا وانت» است را صاف‌کرده‌اند.

این مادر بشاگردی عنوان کرد: به دلیل شرایط نامناسب جاده، ماشین حامل دانش آموزان بارها از وسط جاده به عقب برگشته و امکان واژگونی آن بسیار بالا است و در شرایط برف و باران کاملاً از دسترس خارج می‌شود.

وی با اشاره به نبود سرویس بهداشتی در روستا، اظهار کرد: کودکانمان را در زمستان سرد به دلیل نبود حمام در فضای آزاد استحمام می‌دهیم.

فیش‌های نجومی؛ اما این کجا و آن کجا!

تنها مبالغ نجومی در روستا، قبض‌های تلنبار شده برق است که دیگر حتی اخطارهای قطعشان کمکی در پرداختشان نمی‌تواند کند.

البته معلوم نیست با چه حسابی قبض برق خانه‌هایی فقط با یک لامپ چنین مبالغ نجومی می‌آید.

«شمسی خانم» دوست دارد «مشهدی» شود

شمسی ترکی زاده دیگر بانوی روستای ناشکی باوجود داشتن بیماری کبد و هزینه بالا و ماهانه درمان آن از آرزوی قلبی خود یعنی رفتن به مشهد می‌گوید.

وی گفت: تاکنون سفری زیارتی نرفته‌ام و وقتی عکسی از حرم امامان معصوم(ع) می‌بینم دلم خیلی می‌گیرد و دوست دارم آن‌ها را زیارت کنم.

ابراهیم اخلاصی عضو شورای روستای ناشکی در خصوص وضعیت منبع آب اظهار کرد: روستا دارای چشمه‌های متعددی است اما باوجوداینکه بارها به ادارات مختلف جهت کمک برای بازسازی چشمه‌ها مراجعه کردم هیچ توجهی به ما نشده است.

عضو شورای روستای ناشکی افزود: لوله‌های آب روستا مال بیست سال پیش است که  کاملاً فرسوده شده‌اند و مسئولان حتی چندصد متر لوله هم برای هدایت آب چشمه‌ها به سمت روستا به ما نداده‌اند.

ترک تحصیل عاقبت دانش آموزان ناشکی

اخلاصی با اشاره به اوضاع بسیار بد راه گفت: ۲۰ دانش آموزان به دلیل راه‌های صعب‌العبور باجانشان بازی می‌کنند تا به‌سختی خود را به مدرسه می‌رسانند.

وی تأکید کرد: اکثر دانش آموزان به دلیل سختی شرایط تحصیلی و نبود پول کافی برای رفتن به دانشگاه‌ها از درس بازمی‌مانند.

عضو شورای روستای ناشکی تصریح کرد: به اداره راه برای  بهتر شدن اوضاع مسیر ارتباطی دانش آموزان مراجعه کردم اما گفتند که بودجه‌ای در اختیار ندارند و نتیجه آن ترک تحصیل دانش آموزان است.

اخلاصی در خصوص اشتغال مردم، عنوان کرد: تقریباً تمام ساکنین روستا تحت پوشش کمیته امداد هستند اما پرداختی ماهیانه بسیار ناچیز است و دردی را دوا نمی کند.

وی ادامه داد: ۷۰ خانوار روستا به دلیل اوضاع بد معیشتی و نبود زیرساخت‌های اولیه زندگی به شهرها و  روستا های دیگر کوچ کرده اند که وضعیت آن‌ها اکنون به‌مراتب بهتر از ما است.

عضو شورای روستای ناشکی در خصوص نزدیک‌ترین درمانگاه به روستا، اظهار کرد: فاصله با نزدیک‌ترین درمانگاه حدود ۴ کیلومتر است که به دلیل نداشتن جاده مناسب گاهی اوقات مریض‌هایمان را درون پتو گذاشته و با دست به مرکز درمانی می‌رسانیم.

اخلاصی عنوان کرد: جوانان روستا به دلیل نبود شغل به شهرهای دیگر رفته‌اند  و مجبور به کارگری هستند که فقط می‌توانند مخارج روزمره خود را پرداخت کنند.

وی خاطرنشان کرد: با توجه به وضعیت بسیار بد زندگی در این روستا مسئولان یا شرایط لازم برای انتقال ما به مکانی دیگر را فراهم کنند یا تسهیلات لازم برای زندگی در همین مکان را به ما بدهند.